Toen het steeds moeilijker werd
Na zijn huwelijk veranderde er veel. Ruben stond op eigen benen en de vertrouwde structuur van thuis viel weg. Die overgang bleek groter dan verwacht. Door zijn autisme liep hij vast in contact met anderen. Gesprekken kostten veel energie en lieten hem vaak achter met het gevoel tekort te schieten.

Het idee dat hij er niet bij hoorde, bleef terugkomen. Ook het feit dat hij en zijn vrouw geen kinderen hebben, speelde daarin mee. Die gedachten bleven hangen en maakten het steeds zwaarder. Om met die spanning om te gaan, begon hij alcohol te gebruiken. Wat eerst hielp om gevoelens te dempen, groeide langzaam uit tot een probleem. “Het ging op het laatst door teveel alcoholgebruik helemaal mis.”

Het moment om hulp te zoeken
De problemen ontstonden niet plotseling, maar bouwden zich geleidelijk op. Toch kwam er een punt waarop duidelijk werd dat het zo niet verder kon. Ruben besloot hulp te zoeken bij Eleos, onder andere vanwege de christelijke identiteit.

De begeleiding begon met gesprekken om helder te krijgen waar hij tegenaan liep. Daarnaast volgde hij een klinische behandeling gericht op het stoppen met alcoholgebruik. Daarmee werd een belangrijke eerste stap gezet.

Werken aan structuur en overzicht
Na de behandeling werd de begeleiding thuis voortgezet. Samen werd gewerkt aan structuur, planning en communicatie. Ook werden internetmodules ingezet die stap voor stap werden doorgenomen.

Langzaam ontstond er meer overzicht. Situaties die eerst onduidelijk of overweldigend waren, werden beter te begrijpen. Dat gaf rust en houvast in het dagelijks leven.

Leren omgaan met wat blijft
Sinds de start van de begeleiding veranderde er veel. Ruben kreeg meer grip op zijn communicatie en durft weer deel te nemen aan sociale activiteiten. De spanning is niet verdwenen, maar beheersbaar geworden. “Ik voelde me niet goed genoeg en hoorde er niet bij.” Die gedachte is minder aanwezig. In plaats daarvan is er meer ruimte gekomen voor vertrouwen.

Er zijn nu vaste momenten waarop hij samen met zijn naasten kijkt hoe het gaat en wat er eventueel nodig is. Die regelmaat helpt om bij te sturen en geeft stabiliteit.

Een stap richting toekomst
De weg die Ruben heeft afgelegd, heeft hem iets belangrijks geleerd: “Hulp vragen en aannemen is geen falen, maar een beginpunt naar een lichtere toekomst.” Die stap zetten vraagt moed. Maar juist in het erkennen dat het niet meer gaat zoals het ging, ligt de opening naar verandering. Voor Ruben betekende dat een weg naar meer rust, overzicht en vertrouwen.