Blog over Godsbeeld: ‘Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten?’

14 april 2021

Samengevat is deze kreet een weergave van hoe ik het heb ervaren te midden van de biblebelt waar ik opgegroeid ben. Waar het gros van de mensen een veilige jeugd leek te hebben, hing ik vanaf mijn 14e rond op de straten tussen alle kerken, om daar te blowen en drinken.

Mijn denkvermogen gebruikte ik toen nog voornamelijk om het schoolsysteem te saboteren, ik vond het moeilijk om te denken aan de langere termijn. Voor mij was God passief en christenen om me heen zag ik als mensen die bepaalde pillen hadden gebruikt. God positief ervaren zag ik dus als de werking van drugs met een vredig, gelukzalig gevoel als gevolg. Bij mij sloegen deze ‘pilletjes’ niet in, dus ik ging mijn eigen weg, op zoek naar andere pijnstillers.

Inmiddels ben ik ruim twee keer zo oud. Op dit moment werk ik als onderzoeksassistente bij het kennisinstituut Christelijke GGZ van Eleos en De Hoop, daarnaast ben ik bezig met het leiden van herstelgroepen. Sinds een aantal jaar ben ik betrokken bij het godsbeeldenonderzoek en help ik mee met de dataverzameling.

Dit onderzoek raakt mij persoonlijk. Ik ben namelijk altijd – ook toen ik diep onder invloed was – blijven geloven dat God bestaat. Dat ik met mijn verslavingsgevoeligheid en ongedisciplineerde basis toch een hbo opleiding af heb kunnen ronden, is voor mij best bijzonder. Wat vooral aan veel verandering onderhevig is geweest, dat is mijn godsbeeld. Want hoe is God? Is Hij passief, streng, meedogenloos, trouw, liefdevol of begaan? Waarvan hangt dat af? En waarom beleeft de één het zo verschillend ten op zichtte van een ander?

Mijn gedachtes speelden vaak met deze vraag: ‘God is onmisbaar in mijn leven, maar waar was Hij eigenlijk toen ik me als kind en jongvolwassene aan mijn lot overgelaten heb gevoeld?’ Soms hebben niet-christenen een positiever godsbeeld dan ikzelf. Hoe dan ook helpt het mij om te toetsen in hoeverre mijn godsbeeld gekleurd is door belevingen (in therapietaal: schema’s en modi) vanuit vroeger. En ook om te horen hoe andere mensen Hem zien en om (opnieuw) te blijven ontdekken wat er in de Bijbel staat. In contact hierover blijven en zo veel mogelijk uitspreken (of uitschreeuwen) naar God helpt mij ook. Ik zie dingen af en toe door een bril met gebroken glazen. Toch lukt het me om steeds vaker een bril op te zetten met glazen die het zicht wat minder vervormen.

We onderzoeken vanuit het Kicg verbanden tussen persoonlijkheid, godsbeeld, hechting en schema’s in het kader van wetenschappelijk onderzoek naar psyche en geloof. De dataverzameling voor het onderzoek vergt soms enige uithoudingsvermogen en precisie van zowel mij als de andere hoofdonderzoekers. Maar mijn persoonlijke ervaringen, het belang en de bewogenheid voor dit onderzoeksonderwerp maken dat ik het betekenisvol vind om hieraan mee te werken.

 

Reacties

Laat een reactie achter

Wil je graag reageren op dit verhaal. Heb jij er iets aan gehad? Of wil je gewoon iets met ons delen? Laat dan een reactie achter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *