Mantel                                                                                                        

smoezelig door vuil en smeer

aangekoekte oude leugens

verzwaren zijn gewicht steeds meer

afwijzing plakt in diepe zakken

schuld stinkt verborgen in de kraag

en op de mouwen staat geschreven

‘je deed het weer verkeerd vandaag’

de mantel is mij zo vertrouwd

mijn naam staat er immers in geschreven

en ook al oogt hij nog zo fout

de jas is mij altijd bijgebleven

hij schuurde steeds mijn schouders open

zijn zwaarte heeft me uitgeput

maar ik wilde hem niet langer dragen

heb hem boos van me afgerukt

kwetsbaar loop ik terug naar Jezus

mijn oude jas sleept over de grond

ik leg hem neer bij Jezus’ voeten

‘Welkom Thuis!’ klinkt uit Zijn mond

Hij geeft mij een nieuwe mantel

drapeert die teder over mijn huid

dankbaar pas ik dit kleed van verlossing

in de kraag staat: Voor jou, Mijn geliefde bruid!

Arianne Haarsma

Uit: Boven alles de zon van Arianne Haarsma