Je gedachten en gevoelens op papier: een aantal gedichten van onze cliënten

06 mei 2020
|
5 reacties

Tijdens deze coronacrisis sturen we onze cliënten iedere week een mailing met praktische tips en bemoediging. Ook vroegen we hen om hun gedachten en gevoelens op te schrijven in een gedicht. We hebben een aantal gedichten al gedeeld via onze social media, maar willen er ook hier een aantal delen. We hopen dat je je kunt herkennen in een gedicht of erdoor bemoedigd kunt worden.

Verbonden voor altijd

Ik ben ik,
Jij bent jij
En van zorgen zijn we vrij.

Vol vertrouwen in wat is,
Soms een knagend gevoel van gemis.

Ieder het zijne,
Geniet van het kleine.

Hunkerend naar ooit weer hand in hand,
Nu door emoties overmand.
Alles mag gewoon zijn,
Ieder heeft zijn pijn.

Maar verbonden met hart en ziel,
Als de spaken in een wiel,
Ieder zijn waarheid,
Verbonden voor altijd.

Geen verklaring nodig,
Bewijs is overbodig.
Je lach klinkt als muziek in mijn oren,
Ik schreeuw je naam van elke toren.

Blij om wat er is,
Al ben jíj het die ik zo mis!

 

Machteloos

Ik wil opgeven
Wat ik kon heb ik gegeven
Mijn lichaam kan niet meer
Hoofd is zo in de weer

Leugens winnen van de waarheid
De moed is kwijt
Leegte die ik voel
In het leven zonder doel

Met angst de overhand
Druipen de tranen om m’n hand
Mijn hart is stil
Zonder haar eigen wil

Machteloos
Uitzichtloos
Strijden in het gevecht
In het leven wat nog hecht

 

Eenzaam en alleen

Eenzaam en alleen
Niemand om mij heen
Ben ik hier elke dag
Komt er nog verandering als dat mag

Ik hou dit niet nog maanden vol
Echt dan wordt ik helemaal dol
Ik weet wel dat er mensen zijn
Die willen horen naar mijn zorgen en pijn

Maar die heb ik niet altijd om mij heen
En dat maakt mij zo alleen
Ik probeer mezelf bezig te houden met dingen
Maar ik kan er nog steeds niet bij zingen

En zolang ik dat nog niet doet
Zit het nog niet goed
Het liefst ga ik hier weg
Maar wat moet ik heen zeg

Ik kan toch niet op straat gaan leven
Ik ga er nu al van beven
En dan kom ik ook nog kilo’s aan
Die mogen van mij helemaal naar de maan

Ik ga door alles weer veel eten
Dat mogen jullie gerust weten
Maar ik zit gewoon niet lekker in mijn vel
Dat is iets wat wel erg mee tel

Toch straalt er af en toe een beetje licht
Waar ik me af en toe naar toe richt
Dat kleine straaltje wordt soms een mooie staal
Waardoor mijn hoofd even stopt met het gemaal

Hopelijk wordt de tijd straks weer te overzien
Dat ik er bovenop komt bovendien
Zonder de hulp van eleos gaat mij dat niet lukken
Samen rapen wij op alle losse stukken
En maken er een complete puzzel van
Zodat ik straks weer verder kan

 

Vergrendelde deuren

Vergrendelde deuren,
houden Jezus niet tegen
Hij geeft ons zijn vrede

Vergrendelde deuren
Gaan vreugdevol open
Zijn Geest brengt mijn ziel tot rust

Vergrendelde deuren,
houden Jezus
zijn licht en liefde
niet tegen

 

Stilte!

Soms fijn, soms onrustig!
De dingen komen anders binnen.
Tijd om te bezinnen!
Fijn, niet fijn, wat doet het met mij?
Dan weer verdrietig, dan weer blij!

Een vogel, een bloem,
de lach van een kind.
En ik hervind, het kind in mij.
Schuilen bij de Vader, dankbaar en blij!

Reacties

5 thoughts on “Je gedachten en gevoelens op papier: een aantal gedichten van onze cliënten”

  1. Attie Visser schreef:

    Prachtige en indrukwekkende woorden. Het gedicht vergrendelde deuren vond ik erg aanspreekbaar.
    Mooi dat als je onder woorden kan brengen, maar bovenal…bij God.
    Laat dat de troost zijn voor ons alle.

    1. geloveninherstel schreef:

      Mooi Attie, laat dat inderdaad een troost zijn!

  2. Henriëtte van den Hoek-Vos schreef:

    Veel gedichten raakten mij omdat hierin verwoordt word hoe het in mijn hart leeft en leefde in de tijd dat ik begeleiding en behandeling ontving van Eleos. Tijdens de intensieve en moeizame weg naar herstel ervaarde ik dat mijn begeleider en behandelaars van onschatbare waarde waren. Mooi vind ik het dan ook om te lezen dat de puzzelstukjes door Eleos samen met de cliënt bij elkaar gezocht worden. Zelf heb ik dit ook zo ervaren en samen kregen we de puzzel compleet. Steeds meer puzzelstukjes vielen op z’n plek. Persoonlijk is de hulp die ik ontving mij tot zegen geweest, waar ik nog elke dag profijt van ondervind. Naast het begrip en de steun die ik ondervond bij mijn hulpverleners heb ik tastbaar ervaren dat zij mij omringden met gebed. Hopelijk is het tot troost voor een ieder die te kampen heeft met eenzaamheid, angst en verdriet: Leg het in Gods handen.
    Bij Hem kan u en jij 24/7 terecht. Hij geeft moed, kracht en licht om de weg te vervolgen.

    1. geloveninherstel schreef:

      Mooi Henriëtte. Fijn om te lezen dat de puzzelstukjes op zijn plek zijn gevallen. En inderdaad: bij God kunnen we altijd terecht. Ook met angst en verdriet!

  3. Jennifer schreef:

    Wat een prachtige gedichten. Ik vind er herkenning in. Het lijkt uitzichtloos, hopeloos maar God is in deze storm. Dit is wat ik mezelf vaak moet zeggen. Ik voel het niet dus dan maar proclameren. Jullie gedichten hebben mij geraakt. Blijf vooral schrijven! Dat probeer ik ook.

Laat een reactie achter

Wil je graag reageren op dit verhaal. Heb jij er iets aan gehad? Of wil je gewoon iets met ons delen? Laat dan een reactie achter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *