“Ik ben jouw God, je hoort bij Mij.”

12 februari 2020

Soms duurt herstel langer dan je wilt. Je kunt je verlaten voelen door God en door mensen om je heen. Vandaag deelt Karin (36 jaar) haar verhaal.

Al vanaf jonge leeftijd was mijn leven ingewikkeld. Een van mijn ouders overleed toen ik een kleuter was. De jaren daarna voelde ik me thuis onveilig. We werden gelovig opgevoed en zaten elke zondag keurig in de kerk. Van de buitenkant leek het allemaal goed te gaan en materialistisch gezien ontbrak het me aan niets. Maar de dood die al zo vroeg in mijn leven zijn intrede had gedaan en alle ellende die erop volgde, maakten zoveel stuk in mij. Ik werd langzamerhand somber, eenzaam en zelfs depressief.

De pijn was ondragelijk, ik voelde me door mensen en God verlaten. Toen het niet meer ging werd ik opgenomen in behandelcentrum de fontein in Bosch en Duin. Mensen keken naar me om en vroegen hoe het met me ging. Er was liefde en aandacht, dat was ik niet gewend. In de fontein leerde ik over de Vaderliefde van God. Dat mensen mij in de steek kunnen laten, maar dat God mij al bij mijn doop heeft gezegd: ‘Ik ben jouw God, je hoort bij Mij’. Dat kon ik niet geloven. En ik kon ook niet geloven in herstel, dat ik me beter zou gaan voelen. Toch krabbelde ik toen langzaam op uit het dal, met de nodige hulp van liefdevolle mensen om mij heen.

Om alles wat ik had meegemaakt te verwerken, volgden jaren van behandelingen. In die jaren kwam ik zo vaak weer in een diepe put van depressie terecht. Maar steeds op de bodem van die put herinnerde ik me weer die woorden over de doop. ‘Ik ben jouw God, je hoort bij Mij’. Juist in de diepte van die put is het zo moeilijk om dat te geloven en te beseffen. Daarom zet ik dan de kraan open en laat het water stromen: zo waar als het water uit de kraan blijft stromen, zo waar is het ook dat God er steeds weer voor me is.

Ook als ik het niet voel en als ik het niet goed kan geloven, probeer ik het mezelf steeds weer voor te houden: God is er ook voor mij en Hij laat me niet los!

Reacties

Laat een reactie achter

Wil je graag reageren op dit verhaal. Heb jij er iets aan gehad? Of wil je gewoon iets met ons delen? Laat dan een reactie achter.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *